Het is misschien nog wat vroeg om over conclusies te spreken, maar dit is momenteel toch mijn buikgevoel over deze verkiezingen.
Groen! heeft een goed resultaat, maar toch lager dan verwacht of gehoopt. En dit ondanks de duidelijkheid rond de problemen waar de gehele wereldbevolking voor staat. Blijkbaar heeft de Vlaming het te goed om dit te laten doordringen. Nochtans heeft de IPCC, een commissie onder zware druk van de Industriële landen en lobbygroepen, een aantal heel duidelijke rapporten de wereld ingestuurd die aan de ernst van de zaak niks afdoen. En dit voor een organisatie die steeds onder druk deze problemen onderschat. Maar blijkbaar wil men het ook niet horen.
Men zou geloven dat de Vlaming het blijkbaar zo goed heeft dat hij zich absoluut geen zorgen maakt om zijn leefmilieu, dat alles goed is zoals het is. En toch worden de huidige regeringspartijën afgestraft. Wil de kiezer verandering? Ik vrees van niet. Ik denk eerder dat we kanseliersverkiezingen hadden. Er is gekozen op Vlaamse zijde voor een "president", niet voor een programma. Inhoud heeft in deze campagne jammer genoeg niet gewogen.
Er is echter gekozen op basis van populariteit. Geloofwaardigheid was het thema, niet wat men ging doen. In de vorige post vermelde ik de ruk naar rechts. Met het debat op één heb ik de goede hoop dat het geen echte keuze was voor rechts, maar een puur populistische reflex.
Vlaams Belang is niet echt verloren, op een enkel zeteltje na, wat ze zelf onder de mat schuiven. Ze zijn nu eenmaal de kampioenen in het populisme. CD&V, die met behulp van NV-A wel in de leer leek bij het VB, heeft nooit hun programma uitgelegd. "Goed bestuur" was de slogan die te pas en te onpas gebruikt werd. Waar het programma tussen de slogans naar boven kwam, bleek dit heel zwak. En tenslotte Lijst Dedecker, een eenmanspartij in wording, is een beetje het prototype van het populisme. Ook hier geen echt programma, maar vooral slogans en boutades. Misschien speelt hier het voordeel van de twijfel, maar toch had men Jean-Marie al beter mogen kennen.
Geen van deze 3 partijën is met oplossingen op tafel gekomen. En toch zijn zij de winnaars in zekere zin van deze verkiezingen. Een trend die weinig hoop geeft voor de toekomst.
Peter Tom Jones, een man die we in de senaat hadden moeten krijgen, is uiteraard teleurgesteld. En met hem vele anderen. Lees maar hier : http://www.petertomjones.be/content/view/116/1/.
Ik bedenk me hierbij nogmaals dat het tijd wordt om de stemverplichting af te schaffen. Laat de luie Vlaming in zijn zetel, laat de ongeïnteresseerde Vlaming met rust, en laat de geïnformeerde en geïnteresseerde Vlaming zijn keuze maken. Ongetwijfeld geeft dit geheel andere campagnes, en ongetwijfeld andere resultaten en machtsverhoudingen. Overigens, stemplicht staat bij mij niet ter discussie. Elkeen blijft de plicht hebben om zich te informeren en zijn keuze kenbaar te maken. Maar iemand verplichten om te kiezen die zich absoluut niet interesseert in wat er met zijn land en medeburgers gebeurt, steunt enkel de anti-politiek.
Laatste reacties