Vroeger was ik verre van een kleinkunst liefhebber, vermoedelijk hoofdzakelijk door een jeugdig afzetten tegen de mening van de gevestigde waarden (hier meer specifiek mijn ouders). Steeds vaker moet ik echter toegeven dat er veel meer in kleinkunst zit dan verwacht.
Onlangs kwam ik dit tegen, een mooie tekst die zeer actueel blijft. Jammer genoeg.
Louis Neefs - Laat ons een bloem
Dat morgen de mensen al dood zullen zijn
Dit is een lied voor de doden van morgen
Begraven, bekist in een stenen woestijn
refrein:
Laat ons een bloem
En wat gras dat nog groen is
Laat ons een boom
En het zicht op de zee
Vergeet voor een keer
Hoeveel geld een miljoen is
De wereld die moet nog een eeuwigheid mee
Je breekt en je hakt en je boort door de bergen
Je maakt elke heuvel gelijk met de grond
De reuzen van nu lijken morgen maar dwergen
Vooruitgang vernielt wat er gisteren nog stond
refrein
De vis in de zeeen vergiftigd, gestorven
Het zand op de stranden vervuild door mazout
En jij door je tankers en chequeboek bedorven
Je weet zelfs niet meer waar de meeuw heeft gebroed
refrein
En zo zal dan morgen het leven verdwijnen
Verslagen door staal en gewapend beton
De maan zal dan koud op je nachtmerrie schijnen
Geen mens die nog weet hoe het einde begon
refrein
De wereld die moet nog een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Dit is een cover van Yevgueni:
Laatste reacties