Velen geloven in de elektrische wagen als de oplossing voor de toekomst. Anderen niet, en dan vooral door hun huidige beperkte actie-radius. De auto-industrie gelooft er blijkbaar wel in (eindelijk als je het mij vraagt) en dit blijkt door het groeiende aantal modellen die op de markt komen.
Deze week is het op de Amerikaanse markt de beurt aan de Chevy Volt van GM. Deze specifieke auto heeft een actie-radius van ongeveer 65 km, een echte stadsauto dus. Eigenaars van deze auto zullen steeds op de uitkijk moeten zijn voor een laadpunt. In het engels wordt hiernaar verwezen als "range anxiety" (een beetje te vertalen als afstand-angst)en daarom wordt er uitgekeken naar een uitgebreid netwerk van laadstations.
Deze 65 km lijkt me voor de volledige Belgische markt wat aan de kleine kant, maar als stadswagen is dit ruim voldoende (denk aan Cambio bijvoorbeeld). Het is dus vooral aan de stadsbesturen (en de besturen van de rondliggende gemeentes) om aan een dergelijk netwerk te werken. Staat dit echter op de agenda's of wachten we op Europa?
De stad San Jose in Californië toont ons het goede voorbeeld met hun beslissing om voor de elektrische wagen te kiezen (waarmee geen enkele andere vorm wordt uitgesloten trouwens). En dit is deze week hard gemaakt door de eerste van 1600 laadstations te installeren in de Bay Area als onderdeel van het "ChargePoint America program" die de verspreiding van de elektrische wagen moet mogelijk maken.
Voor de cynici onder ons, is de elektrische wagen haalbaar? Stoom en elektriciteit waren aanvankelijk de meest gebruikte krachtbronnen voor auto's. Na de eeuwwisseling concurreerden de stoom-motoren met de verbrandingsmotor door de uitvinding van de flash boiler, waarmee de stoomdruk veel sneller tot stand kwam. Om de motoren kleiner te maken moest de stoomdruk die ze produceerden vergroten. Daarom waren ze moeilijk te maken en te onderhouden. Tegen 1910 waren de meeste autoconstructeurs overgeschakeld op benzinemotoren en viel de interesse in de stoomtechnologie grotendeels weg. Een andere uitstervende aandrijvingsbron was elektriciteit. De auto's hadden als voordeel dat ze weinig lawaai maakten en weinig onderhoud nodig hadden. De eerste elektrische voertuigen (EV's) hadden een hele reeks batterijen die met dikke kabels verbonden waren met de elektromotor, die tussen de voor- en de achteras zat. De topsnelheid lag rond de 48km/u en het rijbereik was zo'n 80km. Het bereik van auto's met een interne verbrandingsmotor zou al snel groter worden, alsook de topsnelheid, waarmee elektrische auto's minder belangrijk werden. (bron: Wikipedia)
Er is later nog met elektrische wagens geprobeerd op de markt te komen, maar om onbepaalde redenen zijn deze van de markt gehaald en is het onderzoek stil gelegd(olie-lobby?). Nu hadden benzineauto's van toen ook geen bereik van 1000 km en geen topsnelheid van 120 km per uur of meer. En toch hadden deze hun nut en zijn ze uitgegroeid tot wat we kennen vandaag. Ik geloof dat met dezelfde inzet aan onderzoek en ontwikkeling dit met de elektrische wagen ook zal gebeuren, en hopelijk in een veel kortere termijn. Blijft dan enkel nog de vraag hoe we aan die elektriciteit zullen komen.
Laatste reacties