Zeker in de sociale woningbouw moet het de standaard worden om alleen nog lage energiewoningen neer te zetten. Want juist sociale huurders hebben het meest nood aan lagere energierekeningen. De Vlaamse regering plant duizenden nieuwe sociale woningen tegen 2020. Kiezen voor een Groene New Deal betekent dat men ernaar streeft om van al deze woningen lage energiewoningen te maken en waar mogelijk passiefwoningen. Zo kan men mee een markt creëren voor hoogwaardige ecologische bouw in Vlaanderen. Vlaams minister van Wonen Marino Keulen heeft het pad geëffend om de eerste 19 passiefwoningen te realiseren in de sociale woningbouw. Een stapje in de goede richting. Maar we hebben een reuzensprong nodig.
Sociale woningen kunnen maar sociaal zijn als ze de energiekost minimaliseren voor de bewoners. Want de personen die in de energiearmoede terecht komen zijn normaliter ook kandidaat voor een dergelijke woning. Dit houdt in dat nieuwbouw sociale woningen lage energie of passief moeten zijn, en wat mij betreft dat bij renovatie ook de bestaande woningen zo energiezuinig gemaakt worden, ook door gebruik te maken van zonne-energie.
Dit toont het engagement van de regering in groene energie in praktijk en levert meteen een antwoord op de kritiek dat PV enkel weggelegd is voor de rijkere middenklasse. Wat meteen ook het volgende punt op de agenda brengt :
De fiscale aftrekken voor energiebesparing zijn een succes. Maar veel mensen vallen uit de boot, omdat ze niet vermogend genoeg zijn om veel af te trekken van hun belastingen. Daarom werkt de Vlaamse regering sinds kort met premies. Dat is al een stuk beter. Maar ook premies moet je soms lang wachten. Rechtstreekse kortingen op de factuur zijn nog beter. Maar het beste systeem is een derdebetalersregeling. Het systeem bestaat al: firma’s die isolatie plaatsen in huizen, die de eigenaars terugbetalen met de minderkost op de energiefactuur. De Vlaamse regering wou daar ook werk van maken, maar in de prakrijk is er weinig van terecht gekomen. Voor mensen in de energiearmoede is zo’n systeem van geleidelijke terugbetaling in combinatie met voorfinanciering dé mogelijkheid om hun huis energiezuiniger te maken. Groen! wil dat distributienetbeheerders zo’n systemen van voorfinanciering invoeren. Zij kunnen energie-efficiënte investeringen voorfinancieren en met de besparing die de consument dan realiseert op de energiefactuur, wordt de investering terugbetaald. De consument moet dus geen vers geld op tafel leggen om de investering te betalen. Het wordt geregeld via de energiefactuur.
Rent-a-roof is zo'n systeem, eventjes mogelijk gemaakt voor particulieren maar terug beperkt en enkel mogelijk gemaakt voor Electrabel. Dit principe moet algemeen ingeschreven worden als rechtsgeldig voor alle leveranciers en producenten van energie. Dat zou pas een vrije markt zijn. Verder wordt het tijd dat er werk gemaakt wordt van de mogelijkheid om huizen energie-producenten te maken. Dat een huis meer energie mag opwekken dan het zelf nodig heeft. Waarom kan men niet betaald worden voor zijn surplus opbrengst? Als men plaats heeft en budget voor 7kWp dan moet men deze kunnen plaatsen ook al gebruikt men (hopelijk) minder, zonder de meeropbrengst gratis op het net te moeten plaatsen zoals vandaag. In Frankrijk kan dit blijkbaar al.
Laatste reacties