Mijn visie van een groen Lochristi

Groene industrie

Investeren in groene technologie zal beslissend zijn voor de concurrentiekracht van de Vlaamse bedrijven. De ecotechnologieën nemen de plaats in van de ICT enkel jaren terug. Of zoals AGORIA het stelt : “No Future without Green Technology”.

Groen! wil het budget voor ecologiesteun verdubbelen en vooral voorbehouden voor echte pioniers, de zgn. ‘top runners’ op vlak van ecologische innovatie. In Japan heeft deze aanpak zijn nut al bewezen. Vlaanderen heeft een grote voorsprong opgebouwd in het selectief inzamelen en recycleren van afvalstoffen. Die mogen we niet verliezen. Er werken nu al 2.500 mensen in de kringloopsector en 6.000 in de afval- en recyclage-industrie. Als men ook nog eens de stap durft te zetten naar het ecologisch ontwerpen van producten, kunnen er duizenden nieuwe jobs bijkomen.

Voor de Groenen moet de Vlaamse overheid maximaal inzetten op de transitie naar een duurzame chemie. We steunen het project duurzame energie van Essenscia. De petrochemie moet zich transformeren in biochemie die meer draait op biologische grondstoffen. Groen! wil een duurzamer gebruik van kunststoffen door meer hergebruik en recycling, minder additieven (zoals zware metalen, broom-, fluor- en aromatische verbindingen) en onderzoek naar alternatieven voor aardolie als grondstof, zoals bioplastics. We willen milieuvriendelijke wasmiddelen, verven, kunstvezels etc actief promoten. Groen! wil een actieplan rond nanotechnologie gezien de vele kansen die deze technologie biedt op vlak van gezondheid, milieu en energie. Tegelijk willen we ook meer onderzoek naar effecten op milieu en gezondheid. Groen! gelooft in schone én slimme producten. Schoon, slim, spaarzaam en sociaal gaan samen. Maar dan willen we ook investeren in groene ICT en de export van e-waste naar het Zuiden stoppen. Samen kunnen deze keuzes 9.000 banen bij creëren.

Vandaag heb je bedrijven die aarzelen om nieuwe producten op de markt te brengen wegens te duur in ontwikkeling, en te moeilijk verkoopbaar omdat de start verkoopprijs duurder is dan deze van de verouderde concurrent. Zo valt de verkoop van de prius tegen, omdat hij initieel duurder is dan de vervuilende concurrent. Het Top Runner-concept zet in om dit vertragingsprincipe te neutraliseren. Met de bedoeling om onze bedrijven een steuntje in de rug te geven om deze inoverende producten versneld op de markt te brengen en hierin te investeren.

Het cradle to cradle verhaal is intussen zo bekend dat het voor iedereen duidelijk moet zijn dat met ecologische keuzes te maken op langere termijn flink wat geld bespaard wordt. Alleen het besef dat bij het einde van de olie-tijdperk (pas over 50 jaar, of reeds binnen 10 jaar?) er ook een einde komt aan alle goedkope vormen van plastiek, en dat dit dus een enorme impact heeft op ons samenlevingsmodel, zou iedereen moeten aanzetten tot het upcycling van deze middelen. Niet zomaar re-cycling, wat meestal downcycling betekend, maar upcycling. Het nieuwe product is dan van evenwaardige of beter kwaliteit dan het afvalproduct. Dit vereist een doordacht design vanaf de ontwerpfase.

In een dergelijke economie kunnen we niet alleen terug consumeren met minder schuldgevoel naar onze kinderen en (toekomstige) kleinkinderen, maar zijn we ook minder afhankelijk van buitenlandse grondstoffen. We zadelen de toekomstige generaties niet op met een afvalprobleem en we worden autonomer van de staten die wel grondstoffen hebben. Een win-win situatie.

Werk maken van ecologische mobiliteit

Groen! wil investeren in duurzame logistiek. We kiezen voor minder vrachtwagens en meer vervoer over het spoor, meer kust- en binnenvaart, ondergrondse transportnetwerken en pilootprojecten rond stadsdistributie. We pleiten voor versnelde investeringen in het openbaar vervoer. Uit studies van Arbeid en Milieu en van de UNEP is al gebleken dat deze oriëntatie arbeidsintensiever is dan de onduurzame tegenhangers. We vragen dat de Vlaamse regering investeert in snelwegen voor fietsers, in grote voetgangersgebieden in centra en in meer trams voor de regionale steden. Nieuwe lightrailverbindingen moeten niet alleen worden aangekondigd, maar ook echt gerealiseerd. Groen! is voorstander van de gelijktijdige ontwikkeling van een (hybride) elektrisch wagenpark en de verdere uitbouw van de capaciteit aan windenergie om deze wagens van groene stroom te voorzien. Elektrische wagens laten rijden op fossiele of nucleaire stroom is voor ons geen optie. Elektrowagens kunnen ingezet worden om overtollige windstroom die niet op het net kan, tijdelijk op te slaan en bij tekorten terug af terug af te geven. Tegen 2020 zouden een half miljoen plug in-hybrides kunnen rondrijden in Vlaanderen, ter vervanging van evenveel of meer oudere wagens. Als we weten dat maar liefst 13% van de totale CO2-uitstoot in ons land van het autoverkeer komt, en ruim 23% van het transport in totaal, is het belang duidelijk om in de transportsector de emissies te reduceren.

Dit is heel sterk gelinkd aan de voorgaande post. Er wordt terug verwezen naar die smart grid. Aangezien een substantieel deel van de auto's van de komende 10 jaar elektrisch zullen zijn, kunnen we maar beter net zoals andere Europese landen ons voorbereiden. Het elektriciteitsnetwerk moet aangepast worden om dit te kunnen ondersteunen. Door de keuze van 90% kernenergie staan wij daar het verst vanaf. Ook hier zullen we door de kernenergie hiervoor de hoogste kost dragen.

Lightrail is voor Lochristi ook een belangrijk punt. De tram naar Gent, die er jammer genoeg nog steeds niet is, zou op ons grondgebied kunnen overgaan op de bestaande spoorbedding, en verbinden naar Lokeren, Mechelen en Brussel. Opstappen in Lochristi dorp, en zo doorsteken naar Brussel. Een droom voor elke Lochristinaar toch? Geen files meer, geen stress om op tijd op het werk te geraken.

Honderdduizend banen tegen 2020

Groen! wil maximaal de kaart trekken van hernieuwbare energiebronnen op basis van zon, wind, duurzame waterkracht en biomassa. Dit wil ook zeggen dat we definitief afscheid nemen van verouderde technologieën zoals kernenergie en steenkoolcentrales. In plaats van vervuilingsrechten aan te kopen in het buitenland, is het veel beter voor onze economie en voor de werkgelegenheid om te investeren in het halen van de klimaatdoelstellingen in eigen land.

Om onze achterstand in te lopen, is er nood aan een zonnedakenplan voor Vlaanderen, de installatie van minstens 3.000 MW aan windturbines op de Noordzee en 1.500 MW op land, een slim interactief energienetwerk, een grootschalig pilootproject voor verwarmingsketels die ook stroom leveren (micro-WKK voor individuele woningen en mini-WKK voor woonwijken en industrieterreinen) en slimme verlichtingssystemen.

Groen! wil met een ambitieus renovatieplan van alle woningen in Vlaanderen tegen 2020 echt lage energiewoningen maken. Dat zijn 100.000 woningen per jaar die aangepakt moeten worden. We leggen strenge normen op voor nieuwbouw en vernieuwbouw (resp. E 60 en E 70) en we voorzien steun voor alle soorten isolatiewerken (van daken, vloeren en muren). Via een verlaging van de registratierechten kunnen nieuwe eigenaars aangezet worden om de energieprestaties van hun woning sterk te verbeteren. Groen! wil dat alle 65.000 nieuwe sociale woningen die de regering plant, lage energiewoningen worden. Nu spreekt men slechts over 19 passiefwoningen. Het zijn juist de sociale huurders die nood hebben aan lagere energierekeningen. Verder willen we een groen investeringsprogramma voor de nieuwbouw van publieke gebouwen: administratieve gebouwen, kantoren, ziekenhuizen... 25 passiefscholen is een goed begin. Maar het E-peil moet voor de 211 andere nieuwe schoolgebouwen ook drastisch omlaag. Vlaanderen moet ten slotte de ambitie hebben om echt duurzame wijken te helpen realiseren naar het model van Vauban (Freiburg) of Bedzed (Londen). Daarbij kiezen we voor sociale ecowijken en niet voor elitaire (ecoloft) projecten die enkel voor meer gegoeden toegankelijk zijn. Op termijn kunnen duurzaamheidnormen opgelegd worden aan alle nieuwbouwwijken.

Hierin is het vooral van belang in te zien dat kernenergie geen oplossing is in de brede context. Wereldwijd is kernenergie slechts verantwoordelijk voor ongeveer 3% van de voorziening, in ons land is dit een schandalige 90%. Als elk Europees land de Belgische kaart trekt, dan duurt dit liedje heus niet lang. En dan hebben we het lang nog niet over China en India. Verder blijven we afhankelijk van buitenlandse grondstoffen. De Smart grid, waarbij huizen energieopwekkers kunnen worden ipv verbruikers, waarbij auto's ook een bijdrage kunnen leveren, ... Dat is de toekomst. In Frankrijk loopt de opbrengstmeter apart van de verbruiksmeter. Je wordt betaald door je leverancier aan hogere prijs voor je opgewekte elektriciteit, en betaald een lagere prijs voor je verbruik. Je kan meer opwekken per jaar dan dat je verbruikt. Dit is een sterker systeem dan het onze. Met ons systeem moet je je economisch beperken tot 70% van je huidige verbruik om met latere zuinigere toestellen rekening te houden.

Openbare verlichting is in ons land ook een hot topic. We hebben een substantieel deel van ons verbruik in de verlichting van autostrades tot boerenwegels zitten. Het slimmer inplanten van deze verlichting (enkel waar nodig) en het vervangen van de verlichting door LED waar opportuun kan wellicht een kerncentrale uitsparen.

Renovatie en nieuwbouw van sociale woningen is voor mij reeds langer het zwakke punt in het huidige beleid.  Persoonlijk vind ik dat een substantieel deel van de voorziene subsidies in PV-panelen zou moeten voorbehouden worden voor sociale woningen. Deze moeten zo snel mogelijk gerenoveerd worden door verregaande betere isolatie, en de installatie van zonneboiler en PV-panelen. Want net de zwakkere in de maatschappij kan de stijgende energiekosten niet langer dragen.

In Openbare gebouwen moet veel meer rekening gehouden worden met de levensduur-kost van een gebouw, en niet enkel de kost om het te bouwen. Ook in Lochristi is in de OCMW gebouwen daarin verkeerde beslissingen genomen. Wellicht is ook Uytenhove daardoor een jarenlange hogere energiekost voor de gemeente. Het weglaten van isolatie en het plaatsen van zonnepanelen, is zoals het plaatsen van een verwarming, maar het weglaten van de ramen om 1000 euro te besparen.

Productnormen, labels en consumenteninformatie

Het is aan de overheid om ervoor te zorgen dat producten duurzaam zijn, door het opleggen van normen. Bedrijven verschuilen zich vaak achter de stelling dat ze gewoon produceren wat de consument vraagt. Dit staat gelijk aan het afschuiven van verantwoordelijkheid op individuele consumenten, en dat moet de overheid tegengaan. In eerste instantie zijn er dus productnormen nodig, in tweede instantie transparante en goede informatie. Wie een jeansbroek koopt, wil weten waar die gemaakt werd, onder welke arbeidsvoorwaarden, en of de katoenteelt al dan niet op biologische wijze gebeurde. Dat kan via een Wet Openbaarheid Productie en Ketens naar Nederlands model. We willen een wettelijk kader voor het werken met labels (eco-, fair trade-, ..). Ook voor financiële producten willen we volledige transparantie. We vragen dat banken, beursgenoteerde bedrijven, investeerders aangeven hoe ze rekening houden met ethische, milieu- en sociale criteria. Ook voor bedrijfsleiders die bewust kiezen voor maatschappelijk verantwoorde productie is het markeren van grondstoffen een grote hulp (bijvoorbeeld FSC- label voor duurzaam hardhout – certificaat voor eerlijke diamanten -..). Natuurlijk moet elk systeem van labels, productnormen of verplichte informatie voor consumenten best op Europees niveau geregeld worden.

Zie jij door het bos de bomen nog?

De kern hier is dat je als consument gemakkelijk moet kunnen herkennen wat je koopt. Wil je bewust consumeren, dan moet dit kunnen op eenvoudige wijze. Het onderscheid tussen duurzaam beheerd hardhout en illegaal gekapt hardhout kan vandaag gemakkelijk gemaakt worden door het bekende FSC label, en is sterk ingeburgerd bij de consument. Het is voor de producent een sterk "selling argument" waarmee men zich kan onderscheiden.

Dergelijke labels moeten er op Europees vlak komen, en in afwachting van een Europees label moet vlaanderen de voortrekkersrol spelen door een eigen label en criteria op te stellen. Dit lokale label kan(en moet) dan vervangen worden door het Europese van zodra deze beschikbaar wordt. Het is een van de voorbeelden van zaken die op Europees vlak moeten geregeld worden, zodat iedereen in elk land van Europa zijn voorkeur-producten kan herkennen.

Weet je trouwens niet waar al deze labels voor staan? Dan kan je terecht bij LabelInfo.be voor meer informatie.

Vervang BBP door ISEW

Meteen al een behoorlijk technisch punt om mee van start te gaan.

Vandaag wordt de economie, en de welvaart, afgemeten aan de hand van het BBP.

In een ecologische economie betekent vooruitgang een positieve evolutie van ecologische en sociale indicatoren: een toename van de ISEW, een afname van de ecologische voetafdruk, een kleinere milieugebruiksruimte. Een ecologische economie laat het groeidogma van het neoliberale economisch denken achter zich. Dit neoliberale dogma stelt dat economische groei (lees: een stijgend BBP, een steeds groter wordende omzet) de welvaart van iedereen verhoogt. Volgens dit neoliberale dogma lossen problemen van armoede, sociale onrechtvaardigheid en milieuvervuiling zich vanzelf op, als de gehele samenleving maar rijk genoeg wordt. Ecologische economie vertrekt vanuit de wetenschappelijk vaststelling dat 50 jaar van onafgebroken economische groei de sociale onrechtvaardigheid en de milieuproblematiek niet heeft kunnen elimineren.

In tegenstelling tot het gangbare BBP, maakt de ISEW het onderscheid tussen opbrengsten (totale consumptie, verminderd met alle defensieve uitgaven zoals medische uitgaven) en kosten (negatieve effecten op het leefmilieu en het natuurlijk kapitaal). In de berekening van de ISEW wordt er ook rekening gehouden met de inkomensongelijkheid, en wordt onbetaald werk zoals mantelzorg en vrijwilligerswerk ook meegeteld.

Daarom streeft een ecologische economie niet naar groei, niet naar welvaart, maar naar welzijn. Een ecologische economie zet rechtstreeks in op het respecteren van de natuurlijke grenzen aan de draagkracht van mens en milieu, en op herverdeling.  Door ook de maatschappelijke kost en de belasting van het milieu in rekening te brengen.

Dit is voor mij belangrijk omdat dit een van de hefbomen kan zijn om onze economie om te vormen tot een economie die milieuvriendelijke producten stimuleert, en de oude milieuvervuilende producten sneller uit roulatie haalt. Een economie met terug vernieuwing, een proces dat stilgevallen is met de groeiende globalisatie.

Groen! stelt voor: de Groene Big Bang

Zo’n 13 miljard jaar geleden ontstonden uit één grote knal – de ‘Big Bang’ – onze kosmos, het universum, de natuurwetten en alle materie. Niets zou nog hetzelfde zijn nà de oerknal. De Big Bang was het begin van alle verdere leven op aarde.

Vandaag wordt het alweer erg heet onder onze voeten. De aarde warmt steeds sneller op en in onze samenleving stijgt de temperatuur vaak sneller dan in een snelkookpan. Op klimatologisch, sociaal en economisch vlak is de crisis nooit zo groot geweest.

Groen! ziet de crisis als een historische kans om de zaken helemaal anders aan te pakken en om op grote schaal nieuwe jobs te creëren, om ons milieu schoner te maken en meer ontspannen te gaan leven. We moeten het roer drastisch durven om te gooien. We hoeven dus niet bang te zijn voor de Groene Big Bang.

We moeten ‘m omarmen want de Groene Big Bang staat voor:

Een groene economie

Een economie die duurzaam, gezond, milieu- en mensvriendelijk is. Een economie die afval omzet in grondstoffen en oneindig recycleert. En zo vele duizenden nieuwe banen creëert.

Een betere levenskwaliteit

Wij willen onze afstompende manier van leven en werken veranderen in een evenwichtige en duurzame manier van samenleven waarin iedereen gewaardeerd wordt voor de inzet van zijn talenten.

Een maatschappij waarin iedereen meetelt

In een écht beschaafde maatschappij heeft iedereen dezelfde rechten: werkenden, gepensioneerden, mensen zonder inkomen, kleine spaarders, maar ook wie niet kan sparen. Wij verzetten ons tegen een manier van denken of een beleid dat mensen verdeelt en tegen elkaar opzet.

In deze categorie ga ik af en toe eens een puntje uit het 250 bladzijden tellende programma van Groen! voor de Vlaamse verkiezingen toelichten. Waarom ik dat specifieke punt zo belangrijk vind.

Verkiezingen

Meestal is een verkeizingsperiode voor mij een periode waar ik constant moet schipperen, wat doe ik eerst. Deze keer is dat absoluut niet minder, maar soms wel gemakkelijker. Zo is er de communie van de jongste telg van de familie. Alles wat daarmee te maken heeft komt op nummer 1, met stip.

De andere activiteiten met familie blijven op nummer 2 staan, hoe gedreven we ook zijn. Voor de derde plaats wordt het dringen, zowel door het oudercomite als politiek.

Maar af en toe heeft het ook nut, zoals even geleden ik tot de constatatie kwam dat ik ruim een maand geleden blijkbaar aan een post begonnen was, maar niet afgewerkt had. Deze staat er nu dus op.

Maar al dit geklets was niet wat ik vandaag wou melden. Afgelopen weekend heb ik op een ietwat vreemde wijze ge-interviewed geweest door Nummer9080, een lokaal maandblad dat gemeentelijk verspreid wordt. De intentie was eerst om op vrijdag een gewoon interview te hebben, maar door omstandigheden kon dit niet. het is dus een interview geworden via mail, met een vragenlijst en beperkte antwoordruimte, wat heen en weer gemail, ge-sms etc. Heel technologisch allemaal. Wil het toeval dat ook mijn concullega van VB een informaticus is. Twee personen dus met veel overeenkomsten, maar toch een enorm verschillende politieke overtuiging. Als je uit de gemeente Lochristi komt, dan kan je het binnenkort lezen.

Zo'n interview, mijn maiden interview trouwens, maakt duidelijk dat het helemaal niet gemakkelijk is om in een dergelijke setting uw ei kwijt te geraken. Ik had in voorbereiding heel wat uit het programma geselecteerd wat ik toch graag onder de aandacht had gebracht. In het artikel is dit enigzins gelukt, maar niet erg uitgebreid. Mijn conclusie is dan ook om in de komende weken af en toe een stukje te schrijven dat een aspekt uit het groene programma eruit licht dat voor mij belangrijk is.

Tot binnenkort.

Nieuwe auto op komst

Gelezen op HLN :

Hyundai's Blue Will concept: groene vingeroefening

Intussen is ook de Tesla Model S voorgesteld, een 100% electrische sedan en directe concurrent van bijvoorbeeld BMW 5 reeks. De wagen zal ongeveer 50000 dollar kosten. De sedan zou meer binnenruimte hebben dan een doordeweekse stationwagen. Begrijpelijk als je weet dat er 2 bagageruimtes zijn, vooraan en achteraan. En je kan er met 7 in, een echte monovolume dus? De productie is gepland voor eind 2011.

De technische hoogstandjes en cijfertjes moet je maar eens opzoeken, maar toch eentje. De batterij kan je wisselen in 5 minuten, wat een normale tankbeurt benadert. O ja, er is ook een 17 inch infotainment systeem en 3G wireless internet. Ik moest even nadenken waar je dit voor nodig kunt hebben, maar bij pech onderweg is het misschien handig.

In scandinavie is dit een gigantisch succes, en niet enkel omdat de auto emissievrij is, stil en gewoon leuk om mee te rijden. Je mag ginder ook op de bus en taxistrook indien je electrisch rijdt, gratis parking en minder tax. Een ideetje voor de verkiezingen?